Frozen (2010) OCR 23.976 fps runtime 01:33:18
เธอไม่เห็นโผล่
ที่นี่เขาเปลี่ยนเวรกันช้า รอแป๊บน่า
พวกเธอแน่ใจเหรอ
แน่ซี้เวิร์คทุกครั้งเลยอีกอย่าง
แม่สาวคนนี้ปลื้มลินช์น่าดู
- รักเลย - ฉันน่ารัก
นั่น..ใช่เธอมั้ย
เวร
ปาร์คเกอร์ ที่เธอควรทำ...
คือไปตรงนั้น ทำหน้าสวยและยิ้มเข้าไว้
- ฉันเหรอ - ใช่
ไม่
ไม่ๆ นี่มันเรื่องของพวกเธอ
เธอก็แค่เดินไปตรงนั้น แล้วพูดประมาณว่า...
เฮ้ เผอิญฉันกับเพื่อนแบบว่า...
เพื่อนผู้หญิง เฮ้ บอกเพื่อนผู้หญิง
ฉันกับเพื่อนผู้หญิงลืมพกบัตรเครดิต
เลยซื้อตั๋วกระเช้าตรงโน้นไม่ได้
- คุณแบบว่าพอจะช่วยเราหน่อยได้มั้ย - มันฟังไม่ขึ้นน่า
- เฮ้ เอาเงินฉันคืนมา - เงินนาย
- แดนมันไม่เวิร์คหรอก - เอ้านี่เอ้า เริ่มที่ 50 นะ
ปกติ พนง.หญิงอีกคนจะเรียกเท่านั้น
อีกอย่าง เธอต้องลุ้นสุดตัวไปเลย แต่...
- อะไร - มองฉัน ๆ
เธอทำได้แน่ เธอต้องเยี่ยม
ปาร์คเกอร์ เธอเจ๋งสุดแล้ว
ใช่มันจะอะไรนักหนาใช่มั้ย
ถ้าเขาไม่ยอม
ซึ่งเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่ยอม อีกทั้งไม่มีใครเคยไม่ยอม เพราะงั้น...
แดน ทำเองเหอะฉันว่ามันงี่เง่า
เย็นไว้โอเค้ รับรองเธอต้องเจ๋งแน่ๆ
- ทำไมต้องฉันล่ะ - เพราะเธอเป็นผู้หญิงไง
สวยด้วย เฮ้ เธอเป็นผู้หญิงสวยนะ
ยิ้มมีเสน่ห๋อีกต่างหาก
ซัก..
แค่นี้พอ
นั่นละ ไปจัดการไป๊
- ลุยไปเลย - โอเค
เยี่ยม
นักสกีทุกท่านโปรดทราบ...
ขออภัยในความไม่สะดวก
ขอบุหรี่ซักมวนได้มั้ย
- ฉันปาร์คเกอร์ - เจสัน
จริงดิ พี่ชายฉันก็ชื่อเจสัน
เจ๋งมาก
ใช่ คือที่จริง ฉันไม่อยากรบกวนคุณอ่านะ
เพราะท่าทางคุณธุระยุ่งไม่ใช่เล่น
นี่ต้องฟังดูซื่อบื้อน่าดูเลยฉันว่า
คือฉันกับเพื่อนผู้หญิง
อุตส่าห์ดั้นด้นมาจาก ซาเล็ม สเตทกันน่ะ
ฉันดันออกปากว่า จะเลี้ยงค่าขึ้นรถกระเช้า
ให้พวกเรา 3 คน ด้วยบัตรเครดิตของแม่...
แต่ฉันดันลืมบัตรทิ้ไว้ ที่ปั๊มน้ำมันซะฉิบ
- ใช่ - แบบว่าจริงๆ
ฉันมีเงิน
แต่มันไม่พอสำหรับตั๋ว 3 ใบน่ะ
- เท่าไหร่ - 50
ผมอาจตกงานได้นะ
ไม่ ท่าทางเขาไม่เล่นด้วยแหง
เงียบน่าขอร้อง
นายว่าเขาจะยอมเพื่อแลกกับเงิน
อะไรทำให้คุณคิดว่ามันขี้ปะติ๊ว
- ขี้ปะติ๊ว - ขี้ปะติ๊วมั้ย
รึบวกเพิ่มนิดหน่อยอะไรเงี้ย
เป็นฉันนะรับรองไม่มีพลาด
วันนี้เธอจำเป็น ต้องมาเล่นสกีมากใช่มั้ย
นายบอกเองว่าไม่เกี่ยง
เปล่าฉันไม่เกี่ยงเลยซักนิด
ใช่ฉันแค่จะพูดว่า เราไม่ได้เฮด้วยกันเลย
ตั้งแต่ปลายเทอมที่แล้วทั้งฟุตบอล คืนวันจันทร์นายก็ไม่โผล่ไป
อาทิตย์ที่แล้ว ฉันดูฟุตบอลอยู่บ้านนาย
แค่ 10 นาที ฟุตบอลมันเตะนานเกิน 10 นาที
มันประมาณ 10 คูณ 9 อะไรเงี้ยรู้ป่าว
ก็ตอนนี้ฉันมีแฟน
ฉันไม่รู้ นายอยากให้ฉันทำไงกะเรื่องเนี้ยนะ
- โทษที - ก็โอเค แต่แบบว่าฉันอยากบอกว่า
มาภูเขาฮอลลิสตั้นมันคือเรื่องของเรา
ส่วนเธอสกีไม่เป็นด้วยซ้ำ มันเลยพิลึก
- เธอเก่งขึ้นเรื่อยๆ น่า - อ๋อเหรอ ใช่
รู้สึกไม่ดีว่ะฉัน
แบบว่าถ้านายไม่พอใจ นายน่าจะบอกฉันแต่แรกแล้วก็...
เปล่าๆ ไม่ใช่ไม่พอใจ เอางี้ ลืมที่ฉันพูดซะละกัน
โทษที
โปรดทราบ
ภูเขาฮอลลิสตันจะเปิดอีกที วันศุกร์หน้า
เชิญซื้อตั๋วล่วงหน้าไว้ก่อนค่ะ
เป็นไงล่ะ
ฉันว่าเธอเฉียบมาก น่าภูมิใจจริงๆ ปาร์คเกอร์
- ฉันเริดใช่มั้ย - เธอทำดี
แล้ว..เงินทอนล่ะ
ไม่มีหรอก
เธอให้เขาไปเต็มร้อยงั้นเหรอ
ใช่ ก็เขาไม่ยอมเอาแค่ 50 นี่
แล้วทำไมไม่ลองเพิ่มทีละนิดล่ะ
อย่างเช่น 51
ไปจนถึง 75 อะไรเงี้ย
แดน เธอให้แบ๊ง 50 ฉันมา 2 ใบ
จะให้ฉันถามหาเงินทอนงั้นเหรอ
เป็นฉัน ๆ ถาม ถึงไงก็ถูกกว่าซื้อตั๋วอยู่ดีรึไม่ใช่
เป็นฉันๆ ทวงเงินทอนแน่ๆ
เพื่อนสาวเหรอเนี่ย
ไงพวก
ดูพวกซื่อบื้อที่โง่จ่ายค่าตั๋วแพงๆ นั่นสิ
เผอิญว่าเราไม่โง่
ต้องขอบใจเธอ ที่รัก
โห ที่รักเหรอ
ไม่เคยเรียกฉันหวานขนาดนี้นี่
ทำไงได้ฉันปากไม่หวาน
เขา..เรียกฉันว่าปาร์คเกอร์
- ก็นั่นชื่อเธอ - รู้
แต่น่าจะเรียกฉัน แบบแสดงความรักมั่ง
อย่างเช่น "ทูนหัว" อะไรเงี้ย
รู้มั้ยเทอมที่แล้ว ฉันกิ๊กกับสาวคนนึง
ที่มักเรียกชื่อสกุลฉัน เวลาอยู่บนเตียง
พิลึก เธอแบบว่า โอ๊ว ลินช์ ผมคุณนุ่มจัง
แรงอีกหน่อยลินช์ มันหยั่งกะฉันกำลัง ยุ่งกะแดนก็ไม่ปาน
ใช่ฉันเรียกเธอว่าโอนีลมั่งก็ได้
เธอ..ไม่ค่อยแตะหน้าฉันเท่าไหร่ด้วย
มีอ้อน
- ระวังปาก ลินช์ - ฉันเปล่าเดทเธอ
เธอป่วนชีวิตฉันไม่ได้อยู่แล้ว
ไม่ๆ
ไม่เคยมีใครหาว่า
เธอป่วนชีวิตฉัน
ที่รัก
โธ่เห็นแดนบอกว่า เธอเริ่มสกีเก่งขึ้นนี่
นั่นฉันไม่รู้
แต่ล่าสุดฉันทำได้ดีถูกมั้ย
ใช่ เธอเก่งขึ้นว่ามั้ย
เธอตกจากสโนว์บอร์ด
หนแรกๆ เธอมีล้มก้นจ้ำเบ้าอยู่ 4-5 ครั้ง
แต่ถัดจากนั้นมามันก็ง่ายแล้ว เหมือนๆ ขี่จักรยานน่ะ
ไหนบอกซิ เมื่อไหร่นายจะทิ้ กระดานสกีเฮงซวยนั่นซะทีวะ
- ไม่เอาน่า - อะไร
แบบว่าสโนว์บอร์ดมันค่อนข้าง.. ตามสมัยไป
มันแค่แฟชั่น อีก 10 ปีก็หายเห่อกันแล้ว
ใช่ ตอนเพลงแร็พฮิตใครๆ ก็พูดเงี้ย
เรื่องจริง
ได้กลิ่นสดชื่น ของอากาศภูเขากันมั้ยเนี่ย
กลิ่นมันคล้ายๆ..
มะเร็งเนอะ
รู้มั้ยฉันเซ็งชิบเผงที่พวกบ้าพี้
มานั่งแดกดันเรื่องฉันสูบบุหรี่เนี่ย
อย่างน้อยกัญชา ก็ยังมีประโยชน์บ้างน่า
ใช่ บุหรี่มันทุเรศ โดยเฉพาะหนาวๆ แบบนี้
กลิ่นมันติดหนึบ ตัวเธอกลิ่นเหมือน
ที่เขี่ยบุหรี่ เหมือนด้ายรูดฟันที่ใช้แล้ว
โอ้โห นายไปเอาเรื่องพวกนี้ มาจากไหนเนี่ย
โอเค นายเคยดมกลิ่น ด้ายรูดฟันตัวเองมั้ย
ไม่ฉันไม่บ้าดมหรอก
- ไม่เคยซักครั้ง - มันเหม็นบรม เหม็นโคตรๆ
- ฉันเป็นเพื่อนกะนายได้ไงวะเนี่ย - ไม่รู้ว่ะ
ไหน ขอซักซื้ดดิ๊
พอรู้มั้ยเราจะกลับกันกี่โมง
ฉันแบบว่า มีตำราต้องอ่านเป็นปึกๆ แน่ะ
โธ่เอ๊ย เธอฝืนกฎข้อแรกแล้ว
- ปาร์คเกอร์...เธอฝืนกฎข้อแรกแล้ว - อะไร
ช่วงอยู่นี่ห้ามพูดถึงอะไรที่จริงจัง เรามานี่
เพื่อลืมเรื่องหนักๆ
- กับพักผ่อนหาความสุข - โอเค
เรื่องพวกนั้นกลับบ้านแล้วค่อยว่ากัน
โอเค แต่รู้มั้ยฉันมี...
โอเค งี่เง่าตัวนึง ขึ้นกระเช้าไม่ได้สิใช่มั้ย
- เปรตอะไรวะ - ไอ้เวร
เจ๋งมาก ตะโกนอีกดิ้
- ฮัลโหล - เฮ้ เดินเครื่องซะที
ปาร์คเกอร์ ไม่ต้องกลัว
มีใครกลัวความสูงรึเปล่าเนี่ย
- เปล่า - เปล่าเหรอ
แปลว่าไม่เป็นไรใช่มั้ย ถ้าฉันจะทำแบบนี้
- อย่าสิ - อย่างี่เง่าน่า
หยุด
โทษที
ที่รัก
ก่อนหน้านี้กระเช้าที่นี่เคยตก
แค่หนเดียวเพราะงั้น...
โอเค บวกหนึ่งที่เรียกฉันว่าที่รัก
แต่สถิตินั่นอ้ะเธอกุขึ้นมา
ใช่ ทั้งสถิตินั่น ไม่มีผลต่อนักพ่นบุหรี่ด้วย
เร็วซีว๊า นี่เราเสียเงินค่านั่งนะ
ไปได้แล้ว
รู้สึกที่จ่ายน่ะเงินฉันนะ
อันที่จริงฉันใช้คืนนายแน่เพื่อน เพราะงั้นมันก็ครือๆ กัน
- โอเค - โอเค
จะเอาคืนเดี๋ยวนี้เลยรึไง
ดีมากมันต้องงี้สิ
วู้ พวกนายพร้อมยัง
- ทำไมฉันต้องสวมหมวกด้วยล่ะ - ปลอดภัยไว้ก่อน
ทีพวกเธอไม่เห็นสวมเลย
มีแต่เด็กๆ เท่านั้นแหละที่สวม
นั่นเพราะพวกเขายังเรียนอยู่ เหมือนเธอไง
เอาละอย่ามัวเถียงกันเลย ใส่ๆ ซะ เอ้า
รู้มั้ยแดนฉันไม่อยาก...
ขนาดพวกโปรยังต้องสวมกันเลย ไม่มีใครล้อพวกเขาด้วย โธ่
พวกเธอทำงี้ เพราะกะจะให้ฉันเป็นตัวตลก
เปล่าเลย
อ๋อเหรอ ชัวร์
ฉันคิดว่าสาวๆ ใส่หมวกมันดู..ฮ็อท
- ว่ามั้ย - แน่นอน
- ให้ช่วยมั้ยครับ - คิดหยั่งงั้นเหรอ
ใช่ ดูเหมือนเงื่อน คุณจะหลวมไปหน่อย
มาๆ ผมจะช่วยพยุง มา
นั่นละ ผมจะช่วยผูกให้มันแน่นหน่อยนะ
- ขอบคุณ - ไม่มีปัญหา
ว้าว ดูลินช์สิ
ใช่ ดูดิ้ ของเขาแรงจริงจริ๊ง
- ดีขึ้นมั้ย - ดีขึ้นเยอะเลยค่ะ
- ทำบ้าอะไรของนายวะ - โว้ว มีปัญหาอะไร
- ฉันช่วยเธอนะเฟ้ย - ไรอัน
- มือไม้มันยุ่มย่ามใส่เธออ้ะ - เขาเปล่าฉันดูแลตัวเองได้น่า แล้วไง
ไปก่อนโอเค้ อีกแป๊บฉันตามไป
ต้องขอโทษจริงๆ บางครั้งเขาก็งี่เง่าหยั่งเงี้ย
ผมแค่พยายามช่วยเท่านั้นจริงๆ
รู้ตัวว่าผมแข่งรัศมีกะเขาไม่ได้อยู่แล้ว
- คุณโอเคนะ - ครับ
ขอบคุณมากที่ช่วย
ฉันต้องขอโทษจริงๆ
- ลืมบอกไปฉันแชนน่อน - โจ
เร็วน่าแชนน่อน
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
- เช่นกัน - ฉันไปก่อนนะ
- โชคดีครับ - ค่ะ
อีกแป๊บเดียว ฉันเป็นตื้บไอ้เบื้อกนั่นแน่ๆ
ใช่ฉันรู้ ลินช์
อย่าไปใส่ใจดีกว่า หมอนั่นมันแค่ปากเก่ง
จริงๆ นะมันงี่เง่าชิบเป๋ง
เราไว้คุย..เรื่องความเจ๋งของพวกเธอ ตอนถึงข้างล่างแล้วดีมั้ย
ฉันเจ๋งชัวร์
ฉันรู้แล้วที่รัก
ไปเถอะ
คุณจะพูดว่าที่นี่ไม่มีคำตอบ สำหรับคำถามของฉัน
คุณจะเรียกใครไป
คุณจะทำอย่างไร ถ้าไม่มีใครสนใจจริงๆ
เราชนะเมื่อไหร่เหรอ
เมื่อเราชนะ
ฉันน่าจะบอกนายแต่แรก
เราจะไปที่โอเคโม่ คิลลิงตั้น ขึ้นเหนือกัน
- หนีความจอแจกันซักพัก - แหล่มเลย
- คริสต์มาส นายกะฉัน - ได้เลย
แต่แบบว่ามันไม่เหมือนซีกตะวันตก เหมือนในโฆษณา
ที่ต้องขึ้นกระเช้าไปอีก 3 จุดจึง จะถึง ยอดหิมะขาวเป็นปุยอะไรเงี้ย
บอกตามตรงมันจะไม่เหมือนแบบนั้น
ใช่ พูดถึงที่สกีดีๆ...
เนินเด็กหัดใหม่วันนี้ มันก็สนุกอยู่หรอก
แต่ฉันว่าคืนนี้ ฉันอยากสกีแบบจริงจังก่อนเรากลับว่ะ
งี้นะถ้านายอยากไปคนเดียวก็ตามสบาย ไม่ต้องแหง็กกะเราทั้งวันก็ได้
เปล่าๆ ฉันแค่บอกว่า อยากสกีจริงๆ จังๆ
นั่งดูปาร์คเกอร์ล้มเอา ๆ มันก็เพลินหรอก
แต่แบบว่ามันคงจ๊าบดี...
ถ้าฉันได้สกีจริงจังบ้าง
ฉันว่าวันนี้ฉันสกีมามากพอแล้ว
เพราะงั้นฉันรออยู่นี่ก็ได้
ถ้าพวกเธออยากจะไปสกีกันต่อ
ฉันไม่ได้หมายถึงหยั่งงั้น เปล่าๆ ไม่ใช่
ฉันไม่รู้ฉันหมายถึงอะไร
บอกแล้วไงฉัน.. ที่จริงฉันไม่มาด้วยก็ได้
ไม่ๆ ปาร์คเกอร์ ฉัน..ฉันไม่ได้อยากให้เธอมาด้วย
เปล่า เขาออกปากเองตั้งแต่แรก ว่าให้ชวนเธอด้วย
โอเค ๆ
ฉันไม่ได้อยากเจ๋อเวลา พวกเธอจะไปสนุกกัน
รับรองฉันไม่โง้นงี้หรอก
อยู่นี่ฉันมีอะไรให้ทำตั้งเยอะเลย
ที่จริงเธอเอากุญแจมาให้ฉันดีกว่า ฉันจะได้เช็คข้อความแล้วก็พวก...
ไม่ๆ เธอไม่ต้องเลย
มานั่งนี่แป๊บนึงมา
เช็คไปเธอก็มีหวังเจอแต่ข้อความ
ที่แม่เธอส่งมาบ่นเรื่องนู้นเรื่องนี้เปล่าๆ
ไม่อ้ะฉันไม่ให้กุญแจเธอแน่
ฉัน..เสียใจด้วยที่วันนี้ ทำให้เธอสกีได้ไม่จุใจ
เปล่าเลย จริงๆ นะ เธอเปล่าเลย
ก่อนเดินมาเผอิญ เธอไม่ทันได้ยินที่เราคุยกัน
ฉันกำลังพูดว่า... เออฉันพูดอะไรหว่า
ใช่ฉันพูดว่า หนนี้หนุกจริงๆ เลยเพื่อน
ดีใจว่ะ...ที่เรามีโอกาส
มาเที่ยวกัน 3 คนอีกทั้งพวกนาย...
อะไร
เปล่า แบบว่าวันนี้ฉันเห็นเธอล้ม 4-5 หน
แต่แดนเหรอรู้สึกจะตั้ง... ไม่รู้ซิ...3 เดือนได้มั้ง
กว่าเขาจะยืนบนกระดานได้ โดยที่สารรูป ไม่ดูเหมือนไอ้ซื่อบื้อ
อย่าหาว่าโง้นงี้เลยนะ มันเรื่องจริง
โจ
เดี๋ยวฉันตามไป
ฉัน..อยากขอโทษคุณอีกครั้ง
เรื่องจิ๊บจ๊อยน่า
เขายังดวงดีนะเนี่ยที่ผมไม่ทันโกรธ
ตัวผมเล็กกว่าแฟนคุณแค่ครึ่งเดียวเอง
อดีตแฟนน่ะ
แบบว่าเราพยายาม คงความเป็นเพื่อนไว้แต่ว่า...
คุณก็เห็นอยู่มันไม่มีทางเวิร์คจริงๆ
ไม่มีทาง
คือกลุ่มเราตกลงกันว่า วีคเอนด์นี้จะมาสกีกัน
แล้วก็..ช่างเหอะเรื่องมันยาว ฉันไม่อยากยื้อคุณไว้นานด้วย
แต่ว่า...เรื่องวันนี้มันน่าขายหน้าจริงๆ
ฉันเลยอยากขอโทษคุณ
ไม่มีปัญหาน่า
วีคเอนด์หน้าคุณจะมานี่มั้ย
มาสิ น่าจะมานะ
ฉันกับรูมเมทฉันมาที่นี่แทบทุกวันอาทิตย์ เพราะงั้นบางทีเราอาจได้เจอกัน
คงสนุกแน่ผมว่า
- โอเค - ผมว่าเราคงได้เจอกันมั้ง
- เยี่ยม ราตรีสวัสดิ์ - ราตรีสวัสดิ์
เอาซี้
เออใช่ ขอเบอร์คุณไว้หน่อยได้มั้ย ผมจะได้เอาไว้โทรเช็คกับคุณก่อน
ได้สิ ได้
ว้า ไม่ได้พกมือถือด้วยซี คุณมีปากกามั้ย
ฉันก็ไม่ได้พกเหมือนกัน โทษที
งี้ดีกว่า บอกมาเลย
ผมความจำแม่น
พี้มาแค่ 500 กว่าหนเอง ผม สมองเลยยังดีอยู่
ปิดเร็วขนาดนี้ได้ไงเนี่ย
คุณเปิดแค่อาทิตย์ละ 3 วันเองไม่ใช่เหรอ
เขียน จ.ม.ไปฟ้องบริษัทนู่น
งั้นก็คืนเงินผมมาสิ
เงินอะไร
โธ่เอ๊ย เราสกีได้แค่ 4 เที่ยวเองมั้งน่ะ
- ช่วยๆ หน่อยน่าเพื่อนน่านะ - 8-3-0
- อะไร - ช่วยจำหน่อย 8-3-0
- โอเค แค่อีกรอบเดียว ขอร้องเถอะ - เสียใจด้วย
อยากให้เงินคุณเพิ่มเหมือนกัน แต่มันหมดตัวแล้วเนี่ย
เฮ้ มีปากกามั้ย
เรื่องเงินมันไม่เกี่ยว พายุมันกำลังจะมา
เราถึงต้องเคลียร์คนออก ฉันช่วยอะไรไม่ได้
สมมุติถ้าเราไถลลง ลาดแบบเร็วสุดๆ เลยล่ะ
รับรองเราจะไวสุดขีด
เราจ่ายคุณไปตั้งร้อยนะ
ขอร้องน่า
นะจ๊ะ
- ให้ไว - เฉียบรับรองไวสุดขีด
- เหมือนลมกรด - 7-8-6-0
โธ่เอ๊ยจ่ายไปตั้งร้อยเนี่ยนะ หมอนั่นน่าจะอ่อนข้อให้เรามั่ง
บ้าเอ๊ย
นึกว่าวันอาทิตย์ได้ถึง 4 ทุ่มซะอีก
เดี๋ยวนี้เขาห้ามสกีกลางคืนแล้วรึไง
ที่วาชูเซ็ทมีสกีกลางคืน จริงๆ เราน่าไปที่โน่น
มันคล้ายๆ คว้าจฮิล แต่ไม่น่าเบื่อเท่า
จำเบอร์ที่ฉันบอกนายได้ป่าว
830
แน่มากลินช์ ได้เบอร์เธอซะด้วย
แล้วไอ้บึ้กนั่นว่าไงมั่ง
ไอ้กร๊วกนั่นเหรอ ช่างมันดิ้โธ่เอ๊ยกระจอก
ตายโหงเบอร์ฉันเบอร์ไรหว่า
7-8-6-0
ปาร์คเกอร์เธอจำได้มั้ย ใช่ 7-8-6-0มั้ย
ไม่รู้
- เลิกไวสิ ใช่มั้ย - ใช่
แพ็นเดอร์กร๊าฟท์ ให้นายไปหาที่ออฟฟิศ
รู้สึกจะคุยเรื่องตารางงานวีคเอนด์หน้า
- แต่วีคเอนด์หน้าฉันหยุด - นั่นที่นายคิดว่ะ
พับผ่าสิริฟกิ้น มันปาร์ตี้สละโสดน้องชายฉัน
อุตส่าห๋ลาล่วงหน้าไว้ตั้ง 2 เดือน
ไปคุยกับหัวหน้าละกัน เขากำลังเก็บของอยู่
โคตรเซ็งเลยว่ะ
พร้อมจะปิดเครื่อง ยังเนี่ย
เหลืออีก 3 คนกำลังลงมา รอพวกเขาก่อนแล้วค่อยปิด
ฉันไม่รอกลับไปกิน ที่วิทยาลัยเด็ดขาด
หิวจะแย่แล้ว
ก็ทำไมไม่กินพิซซ่านั่นรองท้องล่ะ
ไอ้แผ่นแป้งแข็งปั๊งโปะมะเขือเทศ ที่พวกเธอกินนั่นน่ะเหรอ
มันใช่พิซซ่าที่ไหน
ใครจะกินเข้าไปลง
เราจะผ่านร้านปาป้าจิโน่ตอนขากลับ ลงเขาไปประมาณ 15 นาทีเอง
เยี่ยม
ฉันจะกินพิซซ่าแท้ๆ คนเดียว หมดถาดเลย ขอบใจ
โห ดูพวกนั้นดิ้
หนนี้เราจะโดดจากตรงนั้นแน่ๆ
เที่ยวสั่งลา ต้องให้คุ้มค่าหน่อย
เฮ้ซัลลิแวน
เฮ้วานหน่อย
ฉันปวดฉี่แทบจะราดแล้ว
- อะไร - เฮ้ ช่วยดูแทนที ขอ 2 นาทีเพื่อน
ไอ้กร๊วก
- พระเจ้า - แค่เสียงลมน่าปาร์คเกอร์
ทำไมไม่เรียก "ที่รัก" ล่ะ
กระเช้าสุดท้ายกลับไปแล้ว
งั้นก็จบงานละ
กลับบ้านเหอะ
ปั๊ดโธ่เอ๊ย
บนนี้มันหนาวโคตรนะ
ขอทีอย่าเล่นพิเรนทร์แบบนี้ ขอบใจ
ใครมีเรื่องโจ๊กฮาๆ มั่งมั้ย
เด็กสาวอายุ 14 จากนิว แฮมป์เชียร์
พูดกับพ่อว่าไงตอนที่เธอเสียสาว
เลิกทับซะที บุหรี่หนูแบนแต๊ดแต๋แล้ว
ถูก
คนเรานี่เป็นไรตายถึงนับว่าน่ากลัวที่สุด
ทำไมพูดงั้นล่ะ
ใช่ ฟังแล้วขนลุกว่ะแดน
ฉันว่าโดนฉลามกิน
น่าจะสยดสยองที่สุด
แบบว่าพวกนักโต้คลื่น โดนโจมตีจากเบื้องล่าง
โดยที่ไม่ทันรู้เนี้อรู้ตัว
เหมือนโปสเตอร์หนังเรื่องจอว์สน่ะ
แต่แม่สาวบนโปสเตอร์นั่นฮ็อทน่าดู
จริงดิ้
ไม่รู้ซี แต่เธอเปลือย แค่นั้นก็ฮ็อทแล้ว
แต่สมมุติว่าเรา... เห็นครีบพุ่งเข้ามาหาตัว
ฉันว่านั่นยิ่งสยองกว่าโดนกินอีกมั้ง
เพราะรู้ว่าเจ้าปลายักษ์นั่น
มันกำลังจะกินเราทั้งเป็นอะไรเงี้ย
ใช่ ว่าแต่เคยดูมั้ยวีดีโอสารคดี
ที่ฉลามขาวโดดจากใต้น้ำ มางับแมวน้ำอ้ะ
เพราะงั้นฉันถึงว่ายน้ำแต่ในสระไง
ฉันว่าไฟคลอกตายน่าจะสยองที่สุด
ใช่และไม่ใช่
แบบว่าคนส่วนใหญ่มักตายเพราะ สูดควันก่อนไฟจะถึงตัวพวกเขาซะอีก
เรื่องจริงนะ
จำได้ฉันเคยดูทีวีติดกัน 3 วัน
ตอนเหตุการณ์ 11กันยายน
ฟุตเทจที่มี คนโดดลงจากตึกเวิลด์เทรด
พอนึกออกมั้ยในตึก มันจะนรกขนาดไหน
พวกเขาถึงเลือกโดดให้รู้แล้วรู้รอด
ใช่ แต่เขาว่าถ้าโดดจากที่สูงมากๆ หัวใจคนจะหยุดเต้น
สรุปคือตายก่อน ถึงพื้นจึงไม่รู้สึกอะไร
งั้นลินช์ เธอว่าตายยังไงสยองที่สุด
- อะไร - ไม่ๆ
เธอมีคำตอบสำหรับทุกเรื่องนี่นา ไหนเธอกลัวอะไรที่สุด
ตอบง่ายมาก บ่อซาร์แล็ค
ฟังไม่ทัน อะไรนะ
บ่อซาร์แล็คเรื่องสตาร์วอร์สไง
ถูกย่อยสลายทีละนิด ๆ นานเป็นพันปี
สยองสุดๆ แล้ว
ทำไมนายถึงไม่มีแฟนวะ
ทำไมอ้ะ
หุบปากไปเลย
ทำไมกระเช้ายังไม่ไปต่ออีกเนี่ย
รออีกซักแป๊บน่า
นี่ยังจิ๊บๆ เพื่อนเอ๋ย
หน้าหนาวปีก่อนฉันกับโซเล็ท
ต้องเคว้งอยู่ซัก 25 นาทีได้
ผู้หญิงร่าง ยักษ์ ดันตกจากยอดลงมาขาหัก
ฉันแบบว่าโอเคครับท่าน ขยับเธอไปไว้ข้างทางก่อน
กระเช้าจะได้ไปต่อได้ แต่เปล่า
พวกเขาสาละวนกับเธอตรงนั้นเลย
ทุกคนเลยแหง็กอยู่ บนกระเช้าหนาวแทบแข็ง
จริงนะ กว่าจะเสร็จเรื่องนิ้ว ฉันงี้กระดิกไม่ได้
ห๊ะะ ปั๊ดโธ่
โธ่ไม่เอาน่า
เวรเอ๊ย แฉะแล้วเนี่ย
- พูดเป็นเล่นน่า - แดน
ฉัน..ปริ๊บๆ ราดกางเกงนิดนึง จริงๆ ไม่โกหก
เฮ้ย เปิดไฟซิวะ
พวกเขาลืมไปว่าเราอยู่บนนี้ ไม่มีใครรู้ว่าเราอยู่บนนี้
พวกเขาไม่ได้ลืมว่าเราอยู่บนนี้ โอเค้
ที่นี่มันมีกล้อง อยู่ทั่วไปหมดน่า
ฮัลโหล
เดินเครื่องซะทีไอ้เบื้อก เราจะแข็งตายแล้ว
ถ้าเกิดพวกเขา ทำให้กระเช้าขยับไม่ได้ล่ะ
สมมุติว่าทุกคนกลับบ้านกันหมดแล้วล่ะ
เฮ้ๆ เธอควรทำอะไรรู้มั้ย หยุดพูดโอเค้
เธอยิ่งพูด ฉันยิ่งเสียขวัญเข้าไปใหญ่
อีกอย่างนะ อย่าลืมเตือนฉัน ให้ตื้บไอ้คนคุมกระเช้านั่นด้วย
ถามจริงๆ นายด่าอะไรเขาป่าว
ห๊ะ เปล่านี่ ฉันไม่ได้พูดอะไรซักคำ
เห็นชัดว่านายทำเขาโมโห ขนาดดับเครื่องใส่เราซะงั้น
เขารู้ว่าเราอยู่บนนี้
งั้นทำไมไฟดับล่ะแดน
เป็นนโยบายรึไง
อยู่ๆ ปิดไฟให้ลูกค้ากลัวเล่นงั้นเหรอ
ฉันไม่รู้
อาจจะไฟตกรึอะไรก็ได้
ของงี้มันเรื่อง ธรรมดา
เชื่อเหอะเขายังไม่กลับหรอก
ไหงซวยขนาดนี้วะ
แบบว่า...อย่างแย่สุด
พวกเขาก็จะทอดบันไดขึ้นมา
รึไม่งั้นฉันก็โดดลงไป
ฉันเคยโดดมาแล้ว
มันไม่..ไม่แย่เท่าไหร่หรอก
เราอยู่ไม่ได้ เราต้องหาทางลงจากกระเช้านี่
ทำไมมันไม่ยอมขยับล่ะแดน
ต่อให้เธอโวยวายยังไง มันก็ไม่ทำให้กระเช้านี่ขยับได้โอเค้โธ่
เอาล่ะ
อย่าตวาดฉันสิ
ฉันไม่ได้ตั้งใจ
แต่เรื่องแบบนี้มันธรรมดาโอเค้
พวกเขาไม่กล้าทิ้คนไว้ บนกระเช้าหรอก
ขืนทำงั้นมีหวังโดนเราโดนคนอื่นๆ
รุมฟ้องแหลกลาญแน่
คนอื่นที่ไหน ข้างหน้าเราไม่มีใครซักคน
พวกเขาไม่มีทางทิ้ เราไว้บนนี้เน่
เข้าใจมั้ย
นี่มันวันอาทิตย์
ช่างวันอาทิตย์มัน
กว่าพวกเขาจะเปิดอีกทีก็ศุกร์หน้านู่น
เราคงแหง็กอยู่บนนี้ทั้งอาทิตย์แน่
โธ่
เราจะไม่ต้องแหง็กอยู่บนนี้
ปาร์คเกอร์ ปาร์คเกอร์ ดูฉันนี่
ไม่เอาน่า สกีรีสอร์ทต่อให้ห่วยแค่ไหน
ก็ไม่มีวันยอมให้เกิดเรื่องแบบนี้โอเค้
ฮัลโหล
ใครก็ได้ช่วยเราด้วย
ฮัลโหล
- ช่วยเราด้วย - ใครก็ได้
ใจเย็นๆ ไม่ต้องกลัวนะ
ซักครู่พวกเขาคงเปิดไฟแล้วละ
จบเรื่องนี้เล้วเราอาจหัวเราะ ท้องคัดท้องแข็งกันอีกต่างหาก
ฉันปวดฉี่
จริงๆ มันจะราดแล้วเนี่ย
แปลว่าเราพอกัน
ยี้ ลินช์
ขืนเธองัดออกมาต่อหน้าฉัน เผลอๆ ฉันจะอ้วกเอา
ก็จะให้ทำไงได้ล่ะมันต้องฉี่อ้ะ
แล้วฉันล่ะจะทำไง
ไม่รู้สิงี้มั้ยยกราวนี่ขึ้น แล้วโก้งโค้งมือเกาะราวไว้
จะบ้ารึไงเอาราวลง
มันแค่ราวนิรภัยโอเค้ จริงๆ มันช่วยอะไรไม่ได้หรอก
แต่ฉันชอบมัน ชอบให้มันอยู่ตรงที่ๆ ควรอยู่
แล้วเธอจะฉี่ยังไง
- ฉันอั้นไหว - ตลอดอาทิตย์เหรอ
เธอเองที่พูดว่า เราคงแหง็กอยู่ทั้งอาทิตย์
ฉันอั้นหว
แต่ฉันไม่ไหว จะฉี่ละ
ยี้ ทุเรศชะมัดลินช์
ช่วยไม่ได้โอเค้
อยู่ๆ ให้ฉันมาทนนั่งแช่งี้..
อากาศรึก็หนาวโคตรๆ
รอให้กระเช้าเปรตนี่ขยับ
ค่อยยังชั่ว
เฮ้ เราอยู่บนนี้
ช่วยด้วย
- ใครก็ได้ช่วยเราด้วย - ช่วยด้วย
- เอาราวลงโจ - ช่วยด้วย
เอาราวลงเดี๋ยวนี้โจ
หยั่งกะโดนเข็มทิ่มแน่ะ
ฉันจะบอกอะไรให้
ฮัลโหล
- ช่วยด้วย - เฮ้ เราอยู่บนนี้
บนนี้
ช่วยด้วย
ศูนย์เรียกโคดี้
ทำไมเขาจอดล่ะ
เขาจะช่วยเราไงเขาเห็นเรา
นี่โคดี้
เฮ้พวก นายอยู่ไหน
แถวๆ ป่าสนจะมารับบารนส์
ไม่ต้อง บารนส์มาแล้วพื้นที่ก็เคลียร์แล้ว
รีบกลับศูนย์เหอะ เราจะได้เผ่นกันซะที
รับทราบ
เฮ้ เขาจะไปไหนอ้ะ
นั่นจะไปไหน
- เขาทำไรน่ะ - จะหนี่ไปไหนน่ะ
- บนนี้ - เราอยู่นี่ เราอยู่บนนี้
เร็วสิ
บนนี้
ได้โปรดอย่าออกไป
- มองขึ้น - ไม่
กลับมา
ไม่ ไม่
เฮ้ กลับมา
กลับมา เราอยู่นี่
พระเจ้า ไม่นะ ไม่
หน้าฉันแสบหมดแล้ว
เดี๋ยวไฟคงมาแล้วละ
- ไม่มีทางหรอก - มาแน่น่า
ใครรู้มั้ยนี่กี่โมงแล้ว
แป๊บนะ ขอวิ่งกลับไปที่ตู้ล็อคเกอร์ก่อน
จะกดมือถือดูเวลาให้
โอเค
3อันดับยอดนิยมซีรีลมื้อเช้า
เริ่ม
โอเคฉันเริ่มก่อน...
ครั้นช์ เบอรี่
- พอที - ซินนาม่อนโท้สท์ ครั้นช์
หยุดทีเถอะ
รู้ตัวว่าฉันคงใจอ่อนแล้วพูดว่า..
ลัคกี้ ชารมส์ รูปเกือกม้าสีม่วง
ฉันคิดไปเองรึมันพิลึกจริงๆ เนี่ย
ที่อยู่ดีๆ ดันกินเกือกม้าสีม่วง
ทุกคนกลับหมดแล้ว
พวกเขาทิ้ เราไว้นี่
3 คนดังที่อยากมีอะไรด้วย เริ่ม
ใครซักคนต้องโดดลงไป
ขืนอยู่บนนี้ทั้งอาทิตย์เราตายแน่
- ไม่ต้องกลัว - ฉันไม่อยากตายอยู่บนนี้ แดน
ไม่ๆ เฮ้ เธอไม่ตายแน่
รับรองฉัน.. ไม่ปล่อยให้เธอตายแน่
โอเค้
ฉัน..
ฉันกลัวเหลือเกิน
ฉันด้วย
พระเจ้าช่วย
เฮ้หนุ่มๆ
อะไรคือของขวัญคริสต์มาสที่ดีที่สุด ที่พวกนายเคยได้
เชย์น่า ลูกหมาของฉัน
เฮ้แดน
ไม่เหรอโอเค
ตาฉันแล้วมั้งงั้น...
สกีของฉัน เก๊ทมั้ย สกีของฉัน
- บ้าเอ๊ย - ปั๊ดโธ่
มองฉันนี่ มองฉัน ๆ
หน้าเธอตอนนี้..
แดงแจ๊ดเลย สงสัยจะโดนหิมะกัด
เปล่าแดน หิมะกัดมันไม่ไวขนาดนี้
เราเพิ่งติดอยู่บนนี้ นานเท่าไหร่เอง
อย่างเก่งก็ไม่เกิน 2-3 ช.ม.มั้ง
- จะทำอะไรน่ะแดน - ฉันจะโดด
- นายต้องไม่โดด - ฉันจะโดด
ต่อให้เจ็บตัวก็เหอะ ฉันจะลงไปแล้วก็...
ไปตามคนมาช่วย
แดนมันสูงเกิน เพื่อน สูงเกินกว่าจะโดด
- นายมีไอเดียดีกว่านี้มั้ยล่ะ - ดีกว่าโดดน่ะเหรอ
- เออ - ไอเดียฉัน
คือเรารอจนถึงเช้า มันต้องมีคนโผล่มาแน่
อาจจะคนเกลี่ยพื้นที่รึอะไร
จะเกลี่ยอีท่าไหน ในเมื่อที่มันปิด
อีกตั้ง 5 วันนะ กว่ามันจะเปิดอีกที
- แดน อย่าทิ้งฉัน - ฉันโดดไหว
เอาละโจจะอยู่กับเธอ โอเค้
เขาจะคอยดูแล เธอ
อย่าเพื่อน ขอร้องอย่า วอล์คเกอร์ อย่า
แดน อย่าทิ้ฉัน ได้โปรด
มองฉันนี่ มองฉัน
ทุกอย่างจะราบรื่นโอเค้ ทุกอย่างจะเรียบร้อย
- แดน อย่า - อย่าทำแบบนี้ เพื่อน
จำได้มั้ย ที่ฉันอ้างว่า เคยทำงี้มาก่อนน่ะ
ที่จริงฉันโกหก ฉันกลัวบรรลัยเลยเนี่ย
แดน แดนนี่
แดน เฮ้ แดนนี่ เฮ้ พูดอะไรหน่อย
พระเจ้า
คุณพระช่วย
แดนนี่ พูดกะฉันหน่อย แดนนี่
พระเจ้า
- ขาฉัน - แดน
พระเจ้าช่วย พระเจ้า
ขาฉันหัก พระเจ้า
ขยับได้รึเปล่าแดน
ไม่ได้ฉันขยับไม่ได้
โอเค ทนเดี๋ยวนะที่รักฉันจะ...
- เธอจะไปไหน - ฉันต้อง..ฉันต้องลงไป
ไม่ อย่า เธอมีหวังเจ็บตัวเปล่า ใจเย็นๆ
อยู่บนโน้นไป
อย่าลงจากกระเช้า อย่าลง
- แย่ขนาดไหนอ้ะ - แย่มาก
แย่สุดๆ
กระดูกมันทิ่มออกมานอกขา ช่วยด้วย
ได้โปรดเถอะ
เฮ้แดน
นายพอขยับตัวได้บ้างมั้ย
ไม่ฉันแย่แล้ว
ไถลตัวลงเขา รึอะไรไม่ได้เลยงั้นใช่มั้ย
ไม่ ไถลไม่ได้ เลือดออกเจียนตายแล้วฉัน
โอเค ๆ
พอหาทางห้ามเลือดได้มั้ย
- ด้วยอะไรล่ะ - แป๊บนึง
เอ้านี่เอ้า
ว้า
เฮ้แดน ทนแป๊บนึงเพื่อน
ฉันจะโยนผ้าของฉันลงไป
เอาละนะ
ขยับไปหามันไหวมั้ย
พยายามหน่อยเพื่อน
ได้แล้ว หยิบได้แล้ว
เอาละแดน เอามันรัดขาไว้
รัดเหนือตรงที่เลือดออก
ผูกเงื่อนให้แน่นๆ เลย
เดี๋ยว เอ้านี่เสื้อโค้ทฉัน เอาไปใส่ก่อน
ไม่ เธอใส่เสื้อโค้ทไว้ อย่าถอดเด็ดขาด
ไม่เป็นไรฉันเบียดๆ ลินช์เอาได้
- นะๆ - ใส่เสื้อโค้ทไว้
ช่วยด้วย
- เฮ้แดน - ว่าไง
ฉันอาจหาทางไต่สายเคเบิล
ไปที่กระเช้าตัวที่ อยู่ใกล้พื้นที่สุด
ระวังให้มากด้วย สายเคเบิลมันคม หยั่งกะใบมีดโกน
เธอจะไต่ข้าม ตั้งหลายกระเช้าไหวเหรอ
แค่ซิทอัพยังไม่เคยเลยฉัน
บอกให้ซิทอัพยังไม่เคยยอมด้วยซ้ำ
ขนาดต้องให้แม่เขียน จ.ม.ลา เพื่อจะได้ไม่ต้องเรียนพละ
- เฮ้โจ - ว่าไง
จำเจนนี่ บลู้ธได้มั้ย
เธออ้วนขนาดนั้นยังซิทอัพได้เลย
ฉันรู้ แต่...
ต่อให้ฉันไปถึงกระเช้าตัวนั้น แล้วฉันต้องไต่ผ่านอีกกี่ตัวล่ะ
ถึงจะถึงตัวที่ใกล้พื้นที่สุด
เสา
ไปที่เสา มันต้องมีบันไดอยู่แน่ๆ
เสาเคเบิลน่ะ
นายต้องหาทาง ไปให้ถึงเสาซักต้นนึง
โอเค
กระเช้าตัวนั้น อยู่ห่างจากเสาซักเท่าไหร่
- ฉันไม่รู้ - ขอเวลาแป๊บนึงโอเค้
เดี๋ยว
ถ้าเกิดเธอก็ตกลงไปด้วยล่ะ
ปาร์คเกอร์ถ้าอยู่บนนี้เรามีหวัง แข็งตายและเขาก็ตายสถานเดียว
เฮ้แดนฉันจะพยายามกระเถิบ
ไปที่กระเช้าตัวถัดไปนะ
ที่รัก
เสียงเธอรึเปล่าน่ะ
- อะไรนะ - หุบบปาก แดน เงียบไว้
พระเจ้า
คุณพระช่วยนั่นมันหมาป่า
ไม่ใช่หมาป่าแดน นั่นคงโคโยตี้รึตัวอะไรซักอย่าง
ฉันรู้น่าว่าเสียงหมาป่ามันเป็นไง
- ช่วยด้วย - มัน..มันกลัวคน มันไม่กล้าเข้าใกล้หรอก
- ช่วยด้วย - ใจเย็นๆ ไว้เพื่อน
เป็นชาติแล้วมั้ง ที่มีข่าวหมาป่า ในนิวอิงแลนด์ทำร้ายคนน่ะ
พวกมันปอดแหกจะตาย
หมาป่าแถวเนี้ยตัวก็ไม่โตด้วยซ้ำ
เฮ้เดี๋ยว นี่ ดีที่ไม่เจอแย่กว่านี้ว่ามั้ย
มีอะไรแย่กว่า
ก็อย่างเช่นบ่อซาร์แล็ค
เฮ้ ปาร์คเกอร์ เข้าใจหยอดมุขแก้เครียดว่ะ
เฮ้เธอเจ๋งมาก วอล์คเกอร์
- เธอเจ๋งว่ะ - รีบไต่เหอะ
รีบๆ เข้า
โอเครอแป๊บ ทนหน่อยฉันมาแล้ว
แป๊บเดียว
ทุกอย่างจะโอเคแน่แดน
ตลกว่ะฉันไม่เคยกลัวความสูงเลย จนกระทั่งมาตอนเนี้ย
- โอเคฉัน..ฉันพอช่วยอะไรได้มั้ย - ไม่รู้ซิ
คอยจับขาให้ฉันมั้ง
จริงๆ เธอคงดึงไม่ให้ฉัน ตกไม่ได้อ้ะแต่...
เพื่อความอุ่นใจอะไรเงี้ย
- โอเค - โอเค
ว้าโว้ยมันสูง สูงชิบเผงเลย
- ฉันพอช่วยอะไรได้มั่งมั้ยล่ะ - ไม่อ้ะ แค่หยุดพูดละกันโอเค้
-โอเค -โอเค
เอาวะ
เร็วๆ หน่อย
เงียบไว้เพื่อนโอเค้
พระเจ้า
เป็นน้ำแข็งหมดเลย
เฮ้แดน น้ำแข็งมันเกาะแต่ฉันว่าเรา
กะเทาะออกได้ฉันปีนไปได้แน่
รอนะ
ปั๊ดโธ่
บ้าเอ๊ย
ฉันต้องทำไงเนี่ย
พวกนาย...
ฉันต้องทำยังไงวะ
ถอยห่างมันเร็วเข้า
นายไม่เป็นไรใช่มั้ย
ใช่
เออฉันยังอยู่
เห็นมั้ยบอกแล้ว
มันกลัวนายยิ่งกว่านายกลัวมันอีก
ไม่รู้ว่ะฉันโคตรกลัวเลย
รู้เพื่อนฉันรู้
ขาฉันไม่รู้สึกแล้ว
แปลว่าแย่หนักใช่มั้ย
คือมันไม่ปวดโคตรๆ แล้ว
แต่..มันแย่มาก
ไม่ๆ เย็นไว้ นายต้องไม่เป็นไรมาก
มันคงแย่หนักจริงๆ อย่างว่าอ้ะ
เราต้องรีบเคลื่อนย้ายเขา
เฮ้ ทำแบบนี้
แสบเหมือนโดนแดดเผา
- น่าจะหิมะกัดน่ะ - อะไร
หน้าฉันล่ะเปลี่ยนสีตรงไหนรึเปล่า
ไม่รู้ซิ ฉัน..ฉันมองอะไรไม่เห็นเลย
อย่าแตะ อย่า
- อย่า - ก็มันคันยุบยิบ
รู้ๆ แต่ขืนเธอถูหน้า หนังเธอหลุดแน่
ข้างบนน่ะรีบๆ หน่อย
โอเคพยายามอยู่ รอเดี๋ยว
บ้าเอ๊ย
ระวังนะ
อย่าพูด
โอเค เราต้องทำได้
ฉันจับเธออยู่
ตายโหง
อย่ามองลงไป
บู๊ทฉันมันหนักเกินไป
สายเคเบิลมันบาดทะลุถุงมือ
คว้าได้มั้ย
มือฉัน
พระเจ้า
เป็นไร ไหนเธอ...
พระเจ้าโอเค
มันคืออะไร อะไร
ฉันจับอยู่จับอยู่ โอเคแล้วฉันจับเธออยู่
ฉันจับอยู่
สบายดีนะ
เป็นไรอ้ะ
- ไหน - อย่ามองลงไป
- เป็นไรเหรอ - อย่ามองลงไป
- ลินช์ - ว่าไงเพื่อน
อย่าให้เธอมองลงมา
- อย่าให้เธอมอง - แดน
โธ่ แดน
ไม่ให้มองแน่ เพื่อน
อย่า
อย่าให้เธอมอง
แดน
ปล่อยฉันมองฉันต้องการมอง
ฉันต้องการมอง
ไม่
ไม่ แดน
ปล่อยให้ฉันมอง
- ไม่ - พระเจ้า คุณพระช่วย
พระเจ้า
พระเจ้า คิดอะไรแดน
แดน นายอย่าฟัง
อย่าฟังเด็ดขาด
โอเค ๆ
โอเค
แดน..
ไม่ แดน...
ไม่
สายเคเบิลมันบาดทะลุถุงมือ
มือฉันเหวอะแล้ว
ทำไมเธอถึงปล่อยให้เขาโดด
พูดเล่นรึเปล่าเนี่ย
มันสูงเกินไป
เปล่า เขาบอกเองว่าโดดไหว
เธอสิไม่ห้ามเขา
โอ้โฮเหลือเชื่อ นี่กะจะโทษฉันงั้นเหรอ
เปล่าๆ ฉันไม่ได้โทษเธอ
เธอเป็นแฟนเขาแท้ๆ
แต่ฉันไม่ยักเห็นเธอ พยายามโดดตัดหน้าเขาซักกะนิด
เขาไม่มีทางฟังฉันอยู่แล้ว
แล้วคิดว่าเขาจะฟังฉันงั้นเหรอ
เปล่าฉันบอกว่าไอเดียนั้นไม่เข้าท่า
ฉันบอกว่ามันสูงเกินโดด
ตัวเธอเองไม่ออก ความเห็นอะไรเลยได้แต่ร้องไห้
อย่ามาโทษฉันเด็ดขาด
เธอเป็นแฟนเขามานานเท่าไหร่ ปีนึงมั้ง
อาจจะ
แต่ฉันน่ะรู้จักเขามาทั้งชีวิต
เธอ..
- เธอน่าจะ.. - อะไร
พูดมา
พูดสิมันน่าจะเป็นฉันใช่มั้ย
- เปล่า - ไม่นั่นละที่เธอกะจะพูด
เปล่าฉันไม่ได้จะพูดหยั่งงั้น
เอาเหอะฉันรู้ฉันเข้าใจ
คนที่ตกลงไปน่าจะเป็นฉันใช่มั้ย
- เพราะฉันตายใครจะสนใจงั้นใช่มั้ย - เปล่า
แต่รู้มั้ย
ถ้าเราไม่มัวเสียเวลาทั้งวัน อยู่บนเนินเด็กหัดใหม่เปรตนั่น...
ดูเธอล้มป้าบๆ
ป่านนี้เราก็ได้สกีเป็นเรื่องเป็นราว แล้วกลับบ้านกันแล้ว
ฉันเสียใจ
รึบางทีถ้าเธอไม่เข้ามายุ่มย่ามกะเรา
ถ้าเธอรู้จักอยู่บ้าน...
รู้จักพยายามไม่แทรกตัวเอง...
ในทุกเรื่องที่เขาทำในชีวิต
ป่านนี้เพื่อนซี้ที่สุดฉันก็ยังไม่ตาย
นั่น..
นั่นไม่แฟร์
มันไม่แฟร์เลย
มันไม่แฟร์ที่เพื่อนฉันต้องมาตาย
เขากลับมาไม่ได้แล้ว เขาตายแล้ว
- ฉันเสียใจจริงๆ - ไปตายซะ
ฉันขอโทษ
ขอโทษ
ฉัน..เสียใจฉันเสียใจ
ได้โปรด
ฉันขอโทษ
ขอโทษฉันไม่ได้ตั้งใจ
ขอโทษฉันไม่ได้ตั้งใจโอเค
ฉันไม่ได้ตั้งใจ
830
ว้าโว้ย
เบอร์ฉันมัน..
- 7-8-6... - 7-8-6-0
- 8-3-0-7-8-6-0 - นั่นละ
กลับไปเมื่อไหร่ ฉันโทรหาเธอคนนั้นแน่
แล้วรู้มั้ย
ฉันจะขอเขาแต่งงาน ไม่มีอ้อมค้อมฉันจะโทรหาเขา
แล้วพูดแบบว่า "เฮ้ แชนน่อน...
นี่โจจากกระเช้าสกีนะ แต่งงานกันมั้ย"
ย้ายไปอยู่บ้านเดียวกัน มีลูก 2 คน
กับหมาชื่อสตีฟ
- ใครจะเป็นคนจ่ายค่าบ้านล่ะ - เค้าไง
เค้าทำงานดีจะตาย
ทำงานอะไรเหรอ
ทันตแพทย์จัดฟัน
- สมัยนี้หมอจัดฟันหาเงินได้อื้อซ่า - ใช่
ฉันว่าเธอ 2 คน ต้องมีความสุขมากแน่ๆ
8-3-0-7-8-6-0
มีใครที่ไหนตั้งชื่อหมาว่าสตีฟมั่ง
ฉันไง
เพราะสตีฟมันเป็นชื่อคนน่ะซิ
ใครห้ามล่ะ
ฉันไม่เคยนะเวลาไปบ้านใคร
แล้วพูดว่า "เอ้ารู้จักสตีฟหมาของฉันหน่อย"
ทำไมจะไม่ได้ ฉันว่าเท่ห๋ออกหมาชื่อสตีฟ
- "เอ้ารู้จักคริสแมวฉันหน่อย" - แมวไม่เอา
เลี้ยงหมาพอ สตีฟ
เชย์น่าต้องหิวจัดแน่ๆ
- เราจะกินพิซซ่าหน้าอะไรดี - สงสารมัน ๆ
ยังเด็กมาก
ฉันไม่มีวันเข้าใจว่าฉัน..ว่าฉันตาย
มันคงคิดว่าฉันทิ้มัน ว่าฉันลืมมัน
ตอนนี้มันคงนั่งรอฉันอยู่หน้าประตู
แล้วทุกครั้งที่มันได้ยินเสียงจากทางเดิน
มันคงจะเอียงคอ เงี่ยหูฟังข้างๆ
สงสัยว่าเมื่อไหร่ฉันจะเข้ามา
และฉันไม่..
ไม่ได้เข้าไป
แล้วมันก็จะ...มันจะต้องอดตาย
มันจะอดตาย ระหว่างรอให้ฉันกลับเข้ามา
และทั้งหมดฉันผิดเอง
มันไม่อดตายหรอก
เธอเองก็จะไม่ตาย
ฉันคนเดียว ที่มีกุญแจอพาทเม้นท์รู้มั้ย
รู้ แต่เพื่อนบ้านคงพังประตูแน่ๆ
ถ้าเกิดมันเห่าไม่หยุด
ใช่ต้องมีคนเดาออก
มันจะไม่เป็นไรหรอก
คุณก็เหมือนกัน
เราเองก็เหมือนกัน
ฉันอยากเจอหน้าแม่
กับพ่อฉัน
นึกว่าฉันฝันไป
นึกว่าทั้งหมดนี่คือฉันฝัน
- เธอโอเครึเปล่า - โอเค
หิมะกัดเธอเหวอะแล้ว
- จริงเหรอแย่ขนาดไหน - ไม่ๆ อย่าแตะมันถลอกมากแล้ว
แต่ไม่ค่อยคันเท่าไหร่แล้วละ
โอเค แต่อย่าเพิ่งแตะหน้า
กลับไปนี่ ฉันจะรีบพาเธอไปหาหมอทันที
- พวกเขาจะซ่อมมัน - คุณ
หน้าเธอก็แดงเป็นจ้ำๆ แล้วเหมือนกันนะ
หมอรักษาให้ได้
ไม่ๆ อย่า อย่าแตะ เดี๋ยวยิ่งแสบ
นี่เช้าแล้ว
ไม่แน่ใครซักคนอาจจะโผล่มาก็ได้
เพื่ออะไร
ซ่อมภูเขามั้ง ไม่รู้เหมือนกัน
อีกอย่างถ้าเราไม่โผล่ไปเรียน ต้องมีคนเริ่มตามหาเราแน่ๆ
แต่ไม่มีใครรู้ว่าเรามานี่
ฉันไม่ได้บอกใครว่าฉันจะมา
ช่วยด้วย
ช่วยเราหน่อย
ถ้าไปถึงเสานั้นได้ ฉันก็ไต่บันไดลงไปได้
มือเธอเป็นงั้นเธอจะไต่ไปยังไง
ขืนแหง็กต่ออีกคืนเราไม่รอดแน่
แน่ใจเหรอว่าไม่อยาก...
รอซัก 2-3 ช.ม.
แบบว่าเธออาจจะพูดถูกนะ วันนี้อาจมีใครโผล่มาบ้างก็ได้
แดดอุ่นดีจัง
ทีแรกเราหนาวแทบแข็ง มาทีนี้โดนแดดเผา
หวังอะไรต้องระวังหน่อย ว่ามั้ย
ทำไมเธอถึงไม่เคยมีแฟนล่ะ
จะตอบไงดีล่ะฉัน
ก็แบบว่าเธอนิสัยน่าคบ
สาวๆ ปิ๊งเธอแต่เธอ.. ไม่เห็นมีแฟนจริงๆ จังๆ
ฉันเคยมีแฟนจริงๆ หนนึง
- สมัยมัธยมไม่นับ - เปล่า
จบมัธยมหมาดๆ อยู่ปี 1
ใครเหรอ
ชื่อแอนนี่
เจอกันตอนปฐมนิเทศนิสิตใหม่
ตอนซัมเมอร์เราก็อีเมล์ถึงกัน
พอกลับมาเรียนอีกทีเราก็แบบว่า เหมือนคู่เดทกันแล้ว
ฉันชอบเค้าจริงๆ
รสนิยมเราเหมือนๆ กัน ซึ่งนั่นเจ๋งมาก
เค้าปลื้มวงแอโรสมิทอย่างแรง
ตามดูคอนเสิร์ตตั้ง 8 ครั้ง ฉันเอง ยังดูแค่ 5
แล้วไงต่อ
เค้า..
ชอบหนังเรื่องอีทีเหมือนฉัน
เราหยั่งกะเนี้อคู่กันก็ไม่ปาน
แล้วทำไมเหรอ
เรื่องเดิมๆ แหละ
เปล่า
รู้มั้ยอะไร เค้า..
ไปชอบคนอื่น
เด็กรุ่นพี่จอมปากเปราะชื่อดีน
- เค้าทิ้ เธอไปคบรุ่นพี่งั้นเหรอ - เปล่า
ฉันชิ่งเค้า
พวกเราอยู่ในโรงอาหารใช่มั้ย
วันนั้นเรากินมื้อเที่ยงในโรงอาหาร
ฉันนั่งหันหน้าเข้าฝาเค้าหันหน้า ไปทางคนอื่นๆ ข้างหลังฉัน
ฉันเห็นเค้าชำเลือง
มองใครคนนึงตลอด หัวเราะกิ๊กกั๊ก
ฉันเลยโพล่งไปว่า...
"ขำอะไรนัก"
"ทำไม มีอะไรเหรอ"
เค้าตอบว่า...
เขาบอกว่า "ดีนล้อเธออยู่"
ฉันเลยหันขวับไป จะตะบันหน้าหมอนั่น
ที่ไหนได้เห็นหน้าใครต่อใครไม่รู้
เต็มไปหมด
หมอนั่นเล่นหูเล่นตากับแฟนฉัน มันเห็นฉัน
แต่ฉันดันไม่เห็นมัน
ฝืดสุดๆ เลย
ฉันไม่เคยรู้สึกงี่เง่าขนาดนั้นมาก่อน
ฉัน..ฉันเดินออกเฉยเลย
เดินออกเหรอ
ใช่ฉันบอกเค้าว่า เชิญหัวเราะตามสบายฉันไปละ
เซ็งเป็ด
รู้มั้ยบางที ฉันไม่น่าเดินหนีดื้อๆ แบบนั้น
บางทีฉันน่าจะหนังหนากว่านี้
ไม่อารมณ์อ่อนไหวขนาดนี้
บางครั้งฉันรู้สึกเหมือน ฉันไม่หนักแน่นพอ
ฉันอาจจะนิสัยเสีย
นั่นเธอควรบอกเค้านะ
กลับบ้านไปนี่ เธอควรโทรหาเค้า
ไม่
เค้าคบกับดีนอยู่
ที่จริงฉันน่าจะทำอะไรซักอย่าง...
เธอทำอะไรไม่ได้หรอกน่า
ฉันนั่งเฉยดูเขาตายไปต่อหน้าต่อตา
เธอเปล่า เราไม่ได้ปล่อยให้เขาตายโอเค้
เราไม่มีทางทำอะไรได้
เขาโดดลงไป เพื่อหาทางช่วยเราโอเค้
จริงๆ เขานี่ละ
ที่ฉันกะจะแต่งงานด้วย
ตอน ป.1
วันที่แม่ๆ เราทิ้งเราไว้ที่ ร.ร.น่ะ
แบบว่าเข้า ร.ร.วันแรก
ที่ไม่มีพ่อแม่อยู่ด้วย
แดนเป็นเด็กอ้วนจ้ำม่ำ
เรื่องจริงเขาอ้วนโคตรๆ เลย
ทีนี้พอแม่ๆ เราจะต้องกลับแล้ว
แต่แดนไม่ยอมปล่อยมือแม่เขา
จนขนาดแม่ไปแล้ว เขายังยืนอยู่หน้าห้อง
ร้องไห้หยั่งกะลูกแหง่อยู่เลย
- ฟังดูใช่แดนแฮะ - เธอนึกภาพไม่ออกหรอก
ทีนี้ครูก็เลยแบบว่า...
ครูชื่อไรหว่า
เออใช่ ครูชิฟริน
ครูชิฟรินพยายามทุกอย่าง ที่จะให้เด็กอ้วนนั่น หยุดร้องซะที
ครูพูดว่า
"ไม่แน่นะชั้นนี้อาจมี
ใครชั้นนี้ ที่เธอรู้จัก
แบบว่า เพื่อนที่อยากนั่งด้วยน่ะจ้ะ"
เด็กเวรนั่นดันชี้มาที่ฉัน แล้วพูดว่า "เขา"
ไอ้ฉันน่ะ ไม่เคยเห็นเขามาก่อนเลยในชีวิต
แต่เพราะอะไรไม่รู้ เขาดันชี้ฉันซะงั้น
- ตกลงเธอเลยต้องนั่งกับเขางั้นเหรอ - ตลอดอาทิตย์แรก
ฉันต้องนั่งร่วมโต๊ะแคบๆ คู่กับไอ้เด็กอ้วนนั่น
เซ็งโคตรๆ
ฉันไม่มียอมให้เขาลืมเด็ดขาด
แดนไม่ได้มาตายที่นี่เพื่อให้ เธอกับฉันยอมแพ้ แล้วตายตามไปแน่
ช่วยพยุงฉันหน่อย
เธอไหวนะ
พระเจ้า
เปรตเอ๊ย
- เกาะให้แน่น โธ่ - พระเจ้า
- กระเช้ากำลังจะร่วง - ไม่ ไม่ร่วง ไม่หรอก
พระเจ้า
มือฉัน
โจ
เป็นไงล่ะ เจนนี่ บลู้ท
โธ่เอ๊ย
บ้าเอ๊ย
- ปาร์คเกอร์ - อะไร
ขว้างไม้ถ่อมาให้ฉันที ขว้างสุดแรงเลยนะ
อะไรนะ
บอกว่าขว้างไม้ถ่อมาที ขว้างให้สุดแรง
ฉันต้องมีอาวุธป้องกันตัว ตอนถึงพื้นแล้ว
โอเค
ปั๊ดโธ่โว้ย
- บ้าเอ๊ย - โทษที ๆ
ไม่เป็นไร
เวรเอ๊ยบ้าชิบเผง
โอเค
เธอทำได้แน่ เธอทำได้
ไปให้ถึงนะ ไปให้ถึง
เพี้ยง อย่าร่วงนะกระเช้า อย่าร่วง
บัดซบ
อย่าร่วงนะกระเช้า อย่าร่วงนะ
สำเร็จแล้ว เธอทำได้แล้ว
- บ้าเอ๊ย - โจ
ลินช์
- ลินช์ - โอเคแล้ว
ไม่ๆ
ไม่
ถอยไปโว้ย
อยู่นิ่งๆ ไว้นะ
ฉันจะรีบกลับมาให้ไวที่สุด
เร็วๆ เข้านะ
โจ ระวัง
โจ
โธ่โจ...
ช่วยด้วย
ได้โปรด ช่วยด้วย
เดี๋ยว
เฮ้ คุณโอเครึเปล่า
ฮัลโหล
คุณเป็นอะไรรึเปล่า
แป๊บนึง
ทำใจดีๆ ไว้
เดี๋ยวจะหาคนมาช่วย
เปล่า ไม่มีรถคันอื่น
ผมเจอเธอนอนอยู่ข้างถนน นอกเขตภูเขาฮอลลิสตันออกมา
จะพาเธอไปหาคุณเดี๋ยวเนี้ย
แป๊บนะ
ร.พ.อยู่ห่างนี่ไปแค่ 10 นาที
ไม่ต้องกลัวนะ
คุณจะไม่เป็นไรแน่ๆ
เธอจะไม่เป็นไรไปแน่ ที่รัก
เธอจะต้องปลอดภัย